مطالب تازه از بخش هنر و ادبیات
«خانهای که میسوزد»؛ تعلق دردناک به خاک ایران یا پذیرش ناخانگی؟

جنگی برای پایاندادن به همهی جنگها

اقلیتِ درونِ اقلیت: زبان گورانی و سیاستِ فراموشی در سلسلهمراتبِ زبانی

ناگفتههایی از تاریخ: تلاشی نافرجام برای تشکیل «حزب آزادیخواهان» ایران

برای این دوره مطلبی وجود ندارد
ادوارد براون و مشروطیت در ایران
جامعهٔ مدنی ایران: امید در میان ترومای جمعی و ویرانیها
ضارب سلمان رشدی این بار به اتهامات تروریستی گناهکار شناخته شد
از «پروژه اسرائیل» تا «عامل بیگانه»؛ چگونه جامعه مدنی ایران امنیتی میشود؟
سینما علیه اعدام: ۱۳۰ سال مبارزه: از «اعدامِ ژاندارک» در ۱۸۹۷ تا «شیطان وجود ندارد» در ۲۰۲۰
پستوی خانه؛ آخرین پناهگاه حقیقت
بدن، تصویر و خیابان؛ هنر معاصر ایران چگونه با زندگی روزمره گفتوگو میکند؟
«ادیسه» در دو روایت؛ از کریستوفر نولان تا هوش مصنوعی
اعتراض صدیقه وسمقی به بخشنامه وزارت اطلاعات؛ امنیت یا بهانهای برای جرمسازی؟
«به کودک روی بام»؛ روایتی انسانی از تاریخ کردستان، تابآوری و تنهایی ساختاری
بخشنامه وزارت اطلاعات و نهادینهسازی سانسور: چالش حقوق مدنی و آزادی آکادمیک
نیروهای امنیتی با یورش به منزل سپیده ابطحی، مستندساز او را بازداشت کردند
پرچم شیر و خورشید در «انجمن قلم آلمان»؛ پرسشی درباره بیطرفی
وزارت اطلاعات فهرست رسانهها و «انسانرسانههای معاند» را منتشر کرد
تجربهای تروماتیک از دی ۱۴۰۴: نمایش «ناشناس۱۱۷۸۰» هیلا صدیقی
شهرنوش پارسیپور: فمینیسم ادبی، رئالیسم جادویی و عرفان زنانه در روایت تاریخ ایران
موج نوی سینمای ایران؛ اتفاق یا ضرورت؟
منیره برادران: شهرنوش پارسیپور همانگونه زندگی کرد که مینوشت
بهاییان چه میکنند؛ گامهای موسیقایی در بدنامترین محله سیدنی
از منبر مشروطه تا هیئتهای معترض؛ نوحهخوانی چگونه به میدان سیاست بدل شد؟
شهرنوش پارسیپور، صدای جسور ادبیات زنان ایران درگذشت
یادداشتهایی دربارۀ جهان شعریِ ابوالقاسم لاهوتی
بازنمایی زنان در سینمای بهرام بیضایی
حسین علیزاده: حاضرم ۷۰ ضربه شلاق پرستو احمدی را تحمل کنم
حکم ۷۴ ضربه شلاق برای پرستو احمدی؛ استمرار سرکوب در زمان مذاکره















![شَهرنوش پارسیپور (۲۸ بهمن ۱۳۲۴ –۱۲ تیر ۱۴۰۵)[۱] نویسنده، داستاننویس و مترجم ایرانی](https://i.zamaneh.media/wp-content/uploads/2026/07/drTsj.jpg?width=1200)







