مطالب تازه از بخش فرهنگ
«خانهای که میسوزد»؛ تعلق دردناک به خاک ایران یا پذیرش ناخانگی؟

قتل مداح حکومتی و چرخه بیپایان خشونت

مشروطیت، تجدد آمرانه و تجدد مشارکتی

جنگی برای پایاندادن به همهی جنگها

برای این دوره مطلبی وجود ندارد
اقلیتِ درونِ اقلیت: زبان گورانی و سیاستِ فراموشی در سلسلهمراتبِ زبانی
ناگفتههایی از تاریخ: تلاشی نافرجام برای تشکیل «حزب آزادیخواهان» ایران
ادوارد براون و مشروطیت در ایران
فقیه خدا نیست و حکومت بعدی هم فرشته نخواهد بود؛ چرا اعدام را باید همین امروز کنار گذاشت؟
اختلاف دولت با صدا و سیما: دعوا بر سر جنگ روایتها
ضارب سلمان رشدی این بار به اتهامات تروریستی گناهکار شناخته شد
الموت ثبت شد؛ جامعه اسماعیلی هنوز ناشناخته مانده
چرا روایت آزار همیشه منسجم نیست؟
از «پروژه اسرائیل» تا «عامل بیگانه»؛ چگونه جامعه مدنی ایران امنیتی میشود؟
سینما علیه اعدام: ۱۳۰ سال مبارزه: از «اعدامِ ژاندارک» در ۱۸۹۷ تا «شیطان وجود ندارد» در ۲۰۲۰
پستوی خانه؛ آخرین پناهگاه حقیقت
آیا اسلامستیزی میتواند بخشی از پروژه دموکراتیک آینده ایران باشد؟
بدن، تصویر و خیابان؛ هنر معاصر ایران چگونه با زندگی روزمره گفتوگو میکند؟
«ادیسه» در دو روایت؛ از کریستوفر نولان تا هوش مصنوعی
«به کودک روی بام»؛ روایتی انسانی از تاریخ کردستان، تابآوری و تنهایی ساختاری
نیروهای امنیتی با یورش به منزل سپیده ابطحی، مستندساز او را بازداشت کردند
پرچم شیر و خورشید در «انجمن قلم آلمان»؛ پرسشی درباره بیطرفی
وزارت اطلاعات فهرست رسانهها و «انسانرسانههای معاند» را منتشر کرد
جامعهشناسی سیاسی خیزش ۱۸ تیر: جنبش دانشجویی و تولد «صدای سوم»
چگونه شبکههای اجتماعی مرز میان عدالت، فضیلت و خشونت را بازآرایی کردند؟
تجربهای تروماتیک از دی ۱۴۰۴: نمایش «ناشناس۱۱۷۸۰» هیلا صدیقی
شهرنوش پارسیپور: فمینیسم ادبی، رئالیسم جادویی و عرفان زنانه در روایت تاریخ ایران
روایت یک پرونده آزار جنسی در دانشگاه کردستان: خودآگاهی جمعی دانشجویان؛ میراث جنبش ژینا
موج نوی سینمای ایران؛ اتفاق یا ضرورت؟
منیره برادران: شهرنوش پارسیپور همانگونه زندگی کرد که مینوشت





















![شَهرنوش پارسیپور (۲۸ بهمن ۱۳۲۴ –۱۲ تیر ۱۴۰۵)[۱] نویسنده، داستاننویس و مترجم ایرانی](https://i.zamaneh.media/wp-content/uploads/2026/07/drTsj.jpg?width=1200)


